Наша Ніва

І мне цікава, як рэагуюць іншыя на гэты погляд.

Ксенія Авімава: Я працую журналістам у газэце «Беларусы і рынак», жыву ў Менску, мне 23 гады. Што заахвоціла мяне распачаць блоґ? Напэўна, тое, што гэта модна. Багата маіх знаёмых вядуць блоґі, у тым ліку й на плятформе Livejournal. Мне стала цікава, і я вырашыла завесьці свой праект. Доўгі час я пісала выключна для сябе, а потым мне захацелася паказаць шматлікія свае фатасэсіі людзям, каб яны маглі іх ацаніць і пракамэнтаваць.

— Якое месца займае блоґ у вашым жыцьці?

— Гэта для мяне проста пляцоўка, дзе я выкладаю свае аматарскія фатаграфіі. Бадай, гэта маё хобі. Гэта дае мне стымул для таго, каб я фатаграфавала. Думаю, так усё застанецца і ў будучыні. Я хачу фатаграфаваць лепей і спадзяюся, што сярод чытачоў майго блоґа знойдзецца які‑кольвек крытык, які зможа мне параіць, што трэба зрабіць для таго, каб мае фатаграфіі былі лепшымі. Гэта было б файна.

Дагэтуль крытычных камэнтароў было вельмі мала. Я ня ведаю, чаму. Апроч таго, мне цікавая рэакцыя людзей на мае фатаграфіі, гэта мой погляд на сьвет. І мне цікава, як рэагуюць іншыя на гэты погляд.

— Ці зьвязаны якім-небудзь чынам гэты блоґ з вашай прафэсіяй?

— Хутчэй, гэта неяк зьвязана з тым, кім я хачу быць. Я хачу быць фотакарэспандэнтам, і блоґ для мяне — гэта проста пляцоўка для трэніроўкі. Я тэкставы журналіст, але хачу памяняць сваю спэцыялізацыю. То бо гэта зьвязана з маімі прафэсійнымі памкненьнямі.

— Запісы ў вашым блоґу суправаджае вялікая колькасьць камэнтароў. Чым вы гэта тлумачыце?

— Я думаю, што мой блоґ уваходзіць у частку такой невялікай сацыяльнай сеткі, якая даволі прыхільна ставіцца да сваіх удельнікаў. Я не сустракаю ў сваім блоґу хамскіх камэнтароў, як гэта бывае ў многіх іншых. Людзі, якія чытаюць мой блоґ, відаць, проста цікавяцца тым, што я раблю, цікавяцца мною як чалавекам.

— Дзе яшчэ публікуюцца вашыя фатаграфіі? І дзе вы іх публікавалі раней, да зьяўленьня блоґаў?

— Сем гадоў таму я пісала рэпартаж пра адзін канцэрт і прапанавала ілюстраваць яго сваімі фатаграфіямі. Яны былі апублікаваныя, але гэта было вельмі даўно, і пасьля гэтага я больш не друкавалася як фотажурналіст.

— Чаму вы выбралі плятформу Livejournal?

— У Беларусі гэта самая папулярная плятформа для дарослых блоґераў, я маю на ўвазе людзей у веку 18 гадоў і старэйшых. Багата якія мае знаёмыя карыстаюцца гэтай плятформай.

— Ці чытаеце вы самі іншыя блоґі? Хто вашыя ўлюбёныя блоґеры?

— Так, у мяне ёсьць фрэнд‑стужка. Мне вельмі падабаюцца расказы аўтара блоґу «7 кароў» — таксама на плятформе Livejournal. Мне падабаюцца фатаграфіі ў блоґу «365 дзён у годзе», ягоная канцэпцыя падобная да канцэпцыі майго блоґу: кожны дзень аўтар выкладае па адной фатаграфіі, якую ён зрабіў у гэты дзень. Чытаю й іншыя блоґі.

— Ці існуюць якія‑небудзь адметнасьці, уласьцівыя блаґасфэры ў Беларусі?

—Так, у нас вельмі мала незалежных газэт і інтэрнэт‑плятформаў, дзе можна выказаць своё пункт гледжаньня, і вельмі многія блоґеры — менавіта дарослыя людзі, якім больш за 20 гадоў — вядуць блоґі. Вельмі часта гэтыя блоґі — палітызаваныя. Вядуць блоґі на плятформе Livejournal і некаторыя апазыцыйныя палітыкі, каб выказаць свой пункт гледжаньня й прывабіць патэнцыйных прыхільнікаў.

Гутарыла Вольга Сасьніцкая, Deutsche Welle