 Аляксандар Лагвінец |
Гэта прэмія прысуджаецца з 2003 году арганізацыі альбо прыватнай асобе, якая адмысловым чынам паспрыяла эўрапейскай згодзе й інтэграцыі Эўропы, а таксама яе мірнай і адказнай ролі ў сьвеце. Сярод ляўрэатаў гэтай узнагароды Карла дэль Понтэ, галоўны пракурор трыбуналу па злачынствах у былой Югаславіі, Навід Кермані, іранскі навуковец і дысыдэнт, Дзітэр Косьлік, дырэктар Міжнароднага Бэрлінскага кінфэстывалю.
Сам Фонд імя Гайнца‑Шварцкопфа «Маладая Эўропа» быў створаны ў 1971 годзе дзеля падтрымкі дзейнасьці на карысьць адзінай Эўропы й прамоцыі эўрапейскай інтэграцыі. Штогод фонд супольна з Эўрапейскім парлямэнтам вызначае «Маладога эўрапейца году». У сваю чаргу «маладыя эўрапейцы году» прысуджаюць «Прэмію Эўропы». У гэтым годзе іх выбар спыніўся на выкладчыку‑палітолягу й грамадзкім дзеячы зь Беларусі.
Вось як тлумачыць гэты выбар Давід Штулік, ляўрэат узнагароды «Малады эўрапеец 1997 году», які быў чальцом журы, што выбірала ляўрэата «Прэміі Эўропы» сёлета:
«Працяглы час эўрапейская супольнасьць не зьвяртала ўвагі на Беларусь з увагі на палітычныя цяжкасьці двухбаковых дачыненьняў. Сытуацыя зараз мяняецца, дзякуючы беларусам з эўрапейскімі поглядамі, якія не перастаюць паўтараць, што Беларусь зьяўляецца часткай Эўропы. Іх праца знаходзіць водгукі й прызнаньне ў Эўропе».
Яны ў Руху зусім нічога не робяць толькі прэміі атрымліваюць, то Мілінкевіч кожны месяц ездзіць па грошы на Захад, цяпер Лагвінец пачаў.
Ім добра, а для грамадства як было так і застаецца ўсё без зменаў.
Вельмі прыемна мне было працаваць з А.Л.. Сумленны і працавіты чалавек.
За такімі палітыкамі будучыня нашай Беларусі!
Жыве Беларусь!!!
За дасягненні ў наладжванні лепшага паразумення паміж Беларуссю й Эўропай гэтую прэмію можна болоб даць напрыклад Лялькову і іншым праеўрапейскім маладым палітыкам.
Жадаю усім зьдзяйсьненьня нашай супольнай мары. Мы абавязкова даможамся уваходжаньня Беларусі да Адзінай Эўропы! Дзякуй вам, спадар Алесь, за ўсё тое, што вы зрабілі і робіце. Вашыя студэнты заўсёды з вамі!
To Руды Тамаш: галоўныя эўрапейскія каштоўнасьці - гэта права кожнага самому вызначаць свой лёс і прызнаньне годнасьці чалавечай асобы. Яны былі прыдуманыя задоўга да ЭЗ. Аднак каб іх у нас укараніць, трэба з Эўропай кантактаваць, а не адгароджвацца. Эўропа - гэта ня толькі эўрабюракраты. Гэта сьвет, дзе народы кантактуюць паміж сабой, бо ўсьведамляюць адзінства сваёй культуры. Падаецца, што з Варшавы нашмат бліжэй да Рыму ці Мадрыду, чым да Менску...Хаця мы - таксама эўрапейцы. Той эўрапеец, каму для шчасьця не патрэбна быць падданым хай сабе й самай магутнай у сьвеце імпэрыі, хто ганарыцца толькі тым, што стварыў сваёй працай, хто паважае погляды суседа, хто ніколі не згодзіцца з тым, што чалавечае жыцьцье нічога ня вартае у параўнаньні з інтарэам уладцаў ці вялікага натоўпу.
P.S. І гэтаму пачынаў нас вучыць спадар Лагвінец і іншыя вы кладчыкі ЭГУ. А потым - вучыла жыцьцё.
ну што ж, калі ўжо так непазбежна, хай здзейсніцца. Але спачатку хай Таталітарнага Бацьку заб'е, паводле Фройда. Калі ўжо падрадзіўся. З Сіліцкім і Класкоўскім, тры багатыры.