69 каментароў
Зьміцер Панкавец | 11:52, 27 жнiўня 2008
Лідэр Партыі камуністаў Сяргей Калякін — адзіны зь лідэраў Аб'яднаных дэмакратычных сілаў, хто падтрымаў Расею ў пытаньні Абхазіі і Паўднёвай Асеціі. Вось што сказаў старшыня апазыцыйных камуністаў карэспандэнту «НН»:
«Абхазія і Асеція нічым ня горшыя за косаўскіх альбанцаў. Калі ўвесь сьвет прызнаў незалежнасьць Косава, то чаму ня можа зрабіць гэта ў дачыненьне да гэтых дзяржаў? Народы Абхазіі і Паўднёвай Асеціі выказалі волю жыць у незалежных дзяржавах. Што тут можа быць кепскага? Прызнаньне незалежнасьці ня толькі магчымае, але і неабходнае.
Беларусь таксама павінна прызнаць волю гэтых народаў. Ні для кога не сакрэт, што і наша краіна набыла незалежнасьць таксама досыць дзіўным чынам, калі тры чалавекі ў Белавескай пушчы падпісалі дамову аб развале СССР.
Міжнародная супольнасьць тады хуценька прызнала Беларусь як асобную дзяржаву. Таму, думаю, падобнае можа паўтарыцца і зараз».
Падзяліцца навіной:
а вы тыпа тую незалежнасьць здабылі у барацьбе? сядзіце й ня трындзіце, дарагія таварышчы "змагары". у той час калі ў змаганьні за незалежнасьць у іншых былых рэспубліках ссср лілася кроў, на беларусі ствараўся фронт у падтрымку "распачатае здаровымі сіламі кпсс перабудовы" (а дражджэй нет!), а немаргінальны нелузэр пазьняк с паплечнікамі на кожным больш ментш чагосьці вартым мітынгу стрымліваў натоўп - "ня трэба правакацыяў"
ПРызнаць невядома адкуль узьніклую рэспубліку не адно і тое, што прызнаць краіну, якая проста памяняла назву з БССР на РБ... А БССР была прызнаятая амаль усемі краінамі сьвету як максімум ў 1932-ім годзьдзе ўсьлед за прызнаньнем СССР...
Ды яшчэ: прымая БССР у склад ААН, дзяржавы-удзельнікі аўтаматычна прызналі БССР!
Вучыце, шаноўныя камуністы, хаця б савецкую гісторыю!
А можа, з-за мяжы ня так добра бачна? Пісаць-та мы ўсе мастакі. Дарэчы, мае сябры (а яны людзі актыўныя) маюць такую самую думку, як я выказаў. Калі вы думаеце, што ў нашых умовах можна дзьмуць у зад Маскве, вы альбо не разьбіраецеся ў сытуацыі, альбо сьвядома прагняце падпарадкаваць Беларусь Расеі назаўсёды.
Ты што, вырадак, жадаеш большай крыві, што беларусы пралілі пад камуністамі? Цябе мала, вырадак ты фюрэрскі?
У прынцыпе нічога новага ў вашым, чырвона- карычневым хаўрусе. Гісторыя паўтараецца, гэта ваш звычайны агульны падыход да іншых народаў. Усе ведаюць пра шляхі вырашэння нацыянальных пытанняў фашыстамі і камуністамі. Яны вельмі старанна вучыліся адзін у аднаго.
тлумачу сваю пазыцыю: быць беларускім палітыкам, на маю думку, гэта, перш за ўсё, кіравацца беларускімі нацыянальнымі інтарэсамі. Выказваньні Казуліна адносна ўвядзеньня расейскага рубля, а таксама адносна прызнаньня незалежнасьці П.Асеціі й Абхазіі не адпавядаюць беларускім нацыянальным інтарэсам, бо накіроўваюць Беларусь у фарватэр геапалітычнай дактрыны Масковіі. Тое самае тычыцца й выказваньняў Калякіна. Каму яшчэ даводзіць пра тое, што сучасная Расея - вораг беларускіх нацыянальных інтарэсаў? Гэта аксыёма. Адсюль і зыходзім. Цяпер, Мікола, слухаю вашыя довады.
Я толькі не разумею, як так называемыя "нацыянальсты" могуць уваходзіць у адну кааліцыю з такімі клоўнамі? Нагадаю, Калякін быў галавой перадвыбарчага штабу Мілінкевіча на прэзідэнцкіх выбарах.
адс - у трубу
усіх - у трубу
газавую
1 Республика Адыгея
2 Республика Башкортостан
3 Республика Бурятия
4 Республика Дагестан
5 Республика Ингушетия
6 Кабардино-Балкарская Республика
7 Республика Калмыкия
8 Республика Карачаево-Черкессия
9 Республика Карелия
10 Республика Коми
11 Республика Марий Эл
12 Республика Мордовия
13 Республика Саха (Якутия)
14 Республика Северная Осетия-Алания
15 Республика Татарстан
16 Республика Тыва
17 Удмуртская Республика
18 Республика Хакасия
19 Чувашская Республика
20 Еврейская автономная область
21 Агинский Бурятский авт. окрг
22 Коми-Пермяцкий автономный округ
23 Корякский автономный округ
24 Ненецкий автономный округ
25 Таймырский (Долгано-Ненецкий) автономный округ
26 Усть-Ордынский Бурятский автономный округ
27 Ханты-Мансийский автономный округ
28 Чукотский автономный округ
29 Эвенкийский автономный округ
30 Ямало-Ненецкий автономный округ
31 Чеченская Республика
Беларусь и весь мир с радостью признает независимость всех этих краев и весей.
І тады пра якія расейскія газ і нафту, алмазы ды золата гаворка?
Будзем дамаўляцца з ханты і мансі, якутамі і башкірамі.
Як і расейцы, дарэчы.
А з Калякіна што ўзяць - адно слова - камуніст...
С комсомольским вожаком Козулиным! Смело, товарищи, в ногу!!! И ...ммммарш адюль!
а што насамрэч наконт гэтага думае Мілінкеіч хай ужо ўсе пакажуць сябе
Іншая справа, што прызнанне незалежнасці ПА і Абхазіі - гэта памылка Расіі. Як раней Захад зрабіў памылку, прызнаўшы Косава, і зараз, асуджаючы Расію, паказвае свой цынізм і крывадушша ва ўсёй красе. Па справедлівасці трэба і Захаду, і Расіі ануляваць свае заявы аб прызнанні Косава, ПА і Абхазіі. і дамаўляцца, як далей жыць
Імперскі фармат пагубіць Расію, бо рускі народ дэградуе, ідзе пакрысе варварызацыя, каўказізацыя, ісламізацыя Расіі, ад якой будзе патэнцыйная небяспека і Беларусі. І ў гэтых умовах Расія фактычна ўключае ў свой склад яшчэ дзве каўказскія рэспублікі.... гм. пад воплескі камуністаў...
=============================================
Цалкам пагаджусь з такой высновай (асабліва такая тэндэнцыя назіраецца ў адносінах з Казуліным).
зень 25 жніўня 1991 года быў другім днём нечарговай сэсіі Вярхоўнага Савета, скліканай па ініцыятыве парляманцкай Апазыцыі БНФ пасьля правалу праімпэрскага камуністычнага путчу ў Маскве. У канцы дня, у момант вялікага напружаньня і стамленьня, калі настрой дэпутацкай большасьці быў усё яшчэ няпэўны і ўсё магло павярнуцца не на нашу карысьць, і калі Шушкевіч, які вёў сэсію, прапанаваў “заканчваць нашу работу” – тады, у апошнюю хвіліну, слова ўзяў Пазьняк і, ўдала сыграўшы на паняцьцях і пачуцьцях камуністаў і прадстаўнікоў намэнклятуры, здолеў пераканаць дэпутатаў прагаласаваць за наданьне Дэклярацыі аб дзяржаўным суверэнітэце статусу канстытуцыйнай сілы. У 20 гадзін 08 хвілінаў ажыцьцявілася мара пакаленьняў беларусаў – нацыя вярнула Незалежнасьць. Гэтыя два дні запатрабавалі ад нас, дэпутатаў Апазыцыі БНФ, калясальнага інтэлектуальнага і псыхалягічнага напружаньня – але вынік, пэўна ж, можна лічыць лепшым і галоўным дасягненьнем жыцьця.
Пазьней будзе шмат напісана пра “агульныя тэндэнцыі суверэнізацыі рэспублік”, пра “аб’ектыўную адсутнасьць іншага варыянту”, што “усё вырашалася ў Маскве”, нарэшце, што “незалежнасьць на Беларусь звалілася зь неба” – абы толькі прынізіць ролю нацыянальнага авангарду ў здабыцьці рэальнай Незалежнасьці.
“Агульныя тэндэнцыі” распаду СССР якраз ішлі не з Масквы (там Гарбачоў і Ельцын змагаліся за Крэмль, і свабода “нацыянальных ускраінаў” не фігуравала ў ліку іх палітычных прыярытэтаў ) – тэндэнцыі высьпявалі ў тагачасных рэспубліках. Найманцей ў тых, дзе былі актыўнымі нацыянальныя сілы, Народныя франты. Адзначым тут вялізную ролю менскіх “Дзядоў” 30 кастрычніка 1988 года, калі Пазьняку ўдалося прадухіліць, здавалася б, непазьбежнае кровапраліцьце і тым самым ўпершыню ў тагачасным СССР паказаць прыклад мірнай, негвалтоўнай масавай нацыянальнай акцыі ў той час, калі камуністы задумалі і правакавалі вялікую кроў (падзеі ў Тбілісі і Баку, як вядома, разьвіваліся па іншым сцэнары).
Так што Ельцын не “падараваў свабоду” – а вымушаны быў улічваць настроі ў Беларусі, у Прабалтыцы, на Украіне. У яго на памяці быў вопыт Гарбачова, які паспрабаваў кінуць танкі і дэсантнікаў у Вільню і Рыгу. Але ўжо праз некалькі дзён, на пачатку верасьня, Ельцын з маладой “камандай рэфарматараў” пачаў энэргічна адбудоўваць імпэрыю (эканамічна, палітычна і вайскова). Я перакананы, што калі б мы спазьніліся ці каб не былі вынаходлівымі, цьвёрдымі і рашучымі – Беларусь магла б стацца часткай “фэдэрацыі”. (Між іншым, Захад – тады – не надта падтрымліваў нашу Незалежнасьць. Захад быў зацікаўлены ў тым, каб ядзерны патэнцыял быў у “адных руках”, маскоўскіх.)
Наш посьпех быў бы немагчымым без падтрымкі дзясяткаў тысяч людзей перад будынкам Дома ўраду, галасы якіх даляталі ў Авальную залю.
Гэта былі нашчадкі паўстанцаў Касьцюшкі і Каліноўскага, чытачоў купалаўскай “Нашай Нівы”, заснавальнікаў БНР, слуцкіх ваяроў, тых , хто палег у Курапатах, падпольных антыкамуністычных змагароў – і ніхто з тых людзей, што два дні сьцяною стаялі на плошчы, гукалі, сьпявалі і чые вочы напаўняліся сьлязьмі шчасьця, ніколі ня скажа, што Незалежнасьць на іх аднекуль “звалілася”.
Сяргей Навумчык, дэпутат Апазыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце 12 скліканьня.
http://pbpf.org/art.php?art=1592&cat=7&lang=be
Когда он скажет что-то вслух,
То сразу слышен "русский дух".
(Когда Сергей чего "колякнет",
То сразу "русским духом" пахнет).
Ах, господа, как это мило:
Сей "казачок" - начштаба Мили!
знайшоў з чым параўнаць =/
па-беларуску "страна" - гэта "краіна". На будучае, папрасіце ў кіраўніцтва слоўнічак. :)
Ну а калі казаць пра Калякіна як палітыка. Дык хоць я не яго электарат, але вельмі хацеў каб менавіта ён узначаліў прарасійскі вектар белараскага электарата замест Лукашэнак, Парфяновічаў, Сініцыных. Таму што у параўнані з імі ён самі беларускі. А прарасійскі арыентаваны электарат усё роўна будзе як гэта не прыемна і мне таксама.
А лідэрам прарасейскага электарату ў нас з'яўляецца пасол Сурыкаў, а не Лукашэнка, Парфяновіч,Калякін.
Ну а калі казаць пра Калякіна як палітыка. Дык хоць я не яго электарат, але вельмі хацеў каб менавіта ён узначаліў прарасійскі вектар белараскага электарата замест Лукашэнак, Парфяновічаў, Сініцыных. Таму што у параўнані з імі ён самі беларускі.
========================================
Вы мяне прабачце, але зараз для мяне з тых асобаў, што вы назвалі, самым прабеларускім, як ні дзіўна, падаецца Лукашэнка. Гэта не мае адносіны да кампартыі. Якая партыя - не істотна.
1) Сваю асабістую?
2) Партыі, якую ўзначальвае?
3) Пазыцыю АДС?
Спадар Калякін як-ніяк палітык, таму кожная ягоная заява не можа быць зробленая проста так, як кажуць у народзе "ад балды".
А з Калякіным наконт нашае незалежнасьці магу часткова пагадзіцца. Канешне, незалежнасьць на далі ня "тры чалавекі", але й не "змагары". Беларусь у выйшла з СССР адной с апошніх. (Як у тым фільму: "Все побежали - и я побежал!" :). Можна сказаць, што незалежнасьць амаль што звалілася нам зь неба, мала хто тут за яе змагаўся.
І ўвогуле, такое ўражаньне, што на форуме большасьць - неадэкватныя людзі. Прабачце!
І я – за Незалежнасьць! Паўднёвая ды Паўночная Дакота ўжо даўна жадаа ад ЗША адкалоцца. А Тэхас? А Ольстэр? А Каталёнія? Ось няхай "страны Запада" і прызаюць іх незалежнасьць
////////////////
Наадварот іншыя краіны : Мэксіка ,Куба ,Гаіці жадаюць прыяднацца да ЗША але яны іх ня бяруць
прыходзіцца людзям самастойна прыяднацца: 2 млн. кубінцаў, 10 млн. мэксіканцаў ......
Але. 90 тыс. абхазаў у 1992-1993 гг. выгналі са сваіх дамоў 250 тыс. грузін. Як жа быць ім?
1. Для Чехов Ян Станкевич бы был нормальным; для Вас - сумасшедший!
2.ВКЛ со всей культурой сами беларусы довели до упадка, с гордостью сидя на чужих тронах!
3.Даже БНР свою обвестили потому, может, только, что Бог за чем-то помог разделом территории, а так бы и просили автономии в России.
А теперь Вы рассказываете, что, мол, Беларусь-то заслужила, не то что эти абхазы какие-то! Мне противно на Вас смотреть! Рабская, рабская, никчемная нация! Вы - такие - не заслуживаете никакой независимости! Заслуживаете, по Дудаеву, двойного рабства: потому что - слуги, только хозяев меняете.
Калякин сказал не о всех этих лэивых играх вокруг этой войны, а о том, что эти народы заслуживают Независимости! Если б Запад их поддержал - они были бы независимы и от Грузии, и от России! Но он так не сделает! Не-ет!
Беларусы адзіная нацыя, якая паслала вельмі далёка Маскву, калі імперскія маскоўскія гэбнюкі спрабавалі у 90-м годзе стварыць шлагбаум на шляху Літвы да незалежнасці. Прыязджалі дэпутаты з Віленскага краю і людзі сакратара ЦК КПСС Алега Шэіна, потым знанага чальца ГКЧП. Вельмі прасілі Беларусь, каб дапамагла зрабіць \"Польскую Советскую Социалистическую Республику в составе СССР на базе Виленскогог края\". І моркву у выглядзе старой беларускай сталіцы Вільні прапаноўвалі. Маўляў, дапамажыце, атрымаеце гэты пернік. Было гэта да танкаў у Вільнюсе, калі Масква магла яшчэ задавіць нас адным махам. Ну и дзе тая гарачая кропка? Хто даў у морду маскалям? Сучасныя бітвы, у тым ліку за незалежнасць, у першую чаргу выйграюцца мазгамі, а не крывей! Час інфармацыйных тэхналогій, а не лукаў з дзідамі!
Беларусы ёсць самая адукаваная нацыя сярод усходніх славянаў, таму лухту несці пра патрэбнасць драць кашулі на грудзях, ліць без скраўняй патрэбы беларускую кроў гэта бздура. Фактам ёсць, што статус Украіны такі, як і Беларусі, падмацаваны ня толькі нашымі дэкларацыямі, але і міжнароднымі пісьмовымі гарантыямі, падпісанамі у тым ліку адзінай звышдзяржавай - ЗША. Калі не лічыць балтыйскія краіны, то хто яшчэ мае такі фундамет незалежнасці? Вось я пытаюсь – дзе забілі кол у сэрца імперыі зла – СССР?
Падыход праз колькасць крыві – гэта маскальскі, барбарскі падыход. «Русские бабы еще солдат нарожают». Каму спадабаецца такая канцэпцыя – той не беларус!
Панове, хай яны «если пошла такая пьянка - режь последний огурец» робяць, нам працаваць трэба. Будаваць нашу Беларусь!
Тое, што калякаў Калякін характарызуе яго у якасці палітычнага дзеяча як не вельмі адэкватную асобу. Таму што такая пасада патрабуе мінімальныя здольнасці да аналізу і сінтэзу і веданьне рэальнай інфармацыі, а не тых асабістых плётак і версій, якія агучваюць ня вельмі разумныя палітолагі і каляпалітычныя журналюгі.
Жнiвень 29, 2008 у 20:35
Кожнаму народу - па нацыянальнай дзяржаве.
Але. 90 тыс. абхазаў у 1992-1993 гг. выгналі са сваіх дамоў 250 тыс. грузін. Як жа быць ім?
Им мои соболезнования, а грузинскому политклассу забыть о маленькой грузинской империи.:))
"забыть о маленькой грузинской империи"
Шаноўны, а Вы чамусьці ўсё ніяк не можаце забыцца пра вялікую расійскую імперыю - турму народаў, якой ужо даўно хана. А Пучын з Медзвядзёвым толькі давядуць яе распад да лагічнага канца - знішчэння рускай нацыі як такой. Усё да гэтага ідзе. І гарэлка ў гэтым - найлепшы саюзнік ворагаў моцнай Расіі.
Дзякуй маскалям за танныя энэрганосьбіты для лукавага бацькі! Дзякуючы ім мы пакуль умацуем сваю маленькую ўтульную дзяржаву, а пасля пашлем іх разам з Лукою ла лысага дзідзька (то бок да д'ябла).
Ну 250 тыс, гэта, вядома, перабольшванне, але тыя грузіны, якія выехалі з Абхазіі і Паўднёвай Асеціі пасля канфліктаў былі фактычна асаднікамі, перасялённымі ў Абхазію і Асецію у 30-50 гады ХХ ст. Гэты прыклад, разам з прыкладам Косава паказвае, перш за ўсё, з якой асцярогай трэба ставіцца да іміграцыйных працэсаў. На жаль, у нас гэтага не разумеюць. А калі зразумеюць, магчыма, будзе позна.