8 каментароў
Радыё Свабода | 15:24, 19 мая 2009
Грамадскі рэдактар Радыё Свабоды віленскі беларус Сяржук Вітушка прапанаваў:
Можна было б ня проста крычаць, што зьнішчаецца беларуская мова... Ці ня лепей скарыстацца перамогай нашага нарвэскага земляка Сашы Рыбака ў конкурсе "Эўрабачаньня"?
Давайце ня проста яго павіншуем, а – пашлем пераклад на беларускую мову тэксту ягонай пераможнай песьні: можа, ён прыедзе ў Беларусь і здолее прасьпяваць яе па-беларуску!
Ня ведаю, ці захоча, але – давайце зробім! Урэшце – самі засьпяваем гэтую песьню!
Так што заўсёды ёсьць спосаб ня плакаць, не шкадаваць, не крычаць, а з усьмешкай і з радасьцю рабіць нейкія крокі наперад.
Падзяліцца навіной:
Спадабаў адну дзяўчо.
Была маёй яна, і мы былі каханкі,
Даўно было, але было ўсё так!
У казку закаханы я,
Няхай баліць з таго.
Мне ўсё адно, ці буду я вар’ят,
Бо я і так пракляты.
Кожны дзень мы ўсё сварыліся,
Ўноч ізноў улюбляліся.
Хто яшчэ мне дасць больш смутку,
Хто яшчэ мне гэтулькі радасці дасць!
Што нарабіў, я стуль не ведаў,
Мы нечакана расталіся.
Сёння я знайсці яе не у сілах,
Калі ж знайду, мы усё пачнём ізноў!
http://kazki.by/kazka-pyeramahla-na-yewrabachanni/
У садку, куды хадзіў я,
Дзеўку я сабе завёў.
Зь ёй каханьне там круціў я
Незабыўных пяць гадоў.
Што за муць – не магу заснуць,
Мушу казку чуць.
Нейкі глюк: хоць я не хлапчук,
Мяне казкі пруць.
Мы зь ёй біліся за цацкі
І заглядвалі між ног.
Сраць у душу й баяць казкі
Ўмела рыбанька як бог.
Раптам шусь – навокал фьёрды,
Як дзяўчо шукаць і дзе?
Казка ў пераплёце цьвёрдым
Зноў аднойчы нас зьвядзе.
Што за муць – не магу заснуць,
Мушу казку чуць.
Нейкі глюк: хоць я не хлапчук,
Мяне казкі пруць.